Geschiedenis

Geschiedenis2019-05-24T21:30:46-03:00

De geschiedenis STREI!

De in dit stuk genoemde gebeurtenissen zijn via Facebook te volgen, maar ook via een chronologische tijdlijn waarop alle artikelen en filmpjes te bekijken zijn.

Jaar 1

Het eerste half jaar (april-september 2017).

Op 1 april 2017 neemt Maisha Neus op Flora aan de Fajadjanstraat (waar Seti Sranan en het Burgercollectief vergadert) voor het eerst de microfoon in de hand om de mensen op te roepen mee te doen aan het protest op het Onafhankelijkheidsplein op maandag 3 april. Eerder had ze zich al enkele malen aangesloten bij het protest van ‘Wij zijn Moe’ onder leiding van Curtis Hofwijks, die al vanaf 2016 regelmatig op het Plein zat om zijn misnoegen te uiten over het gevoerde beleid onder DDB 2. Neus deed een oproep op facebook om vanaf 12 uur te verzamelen onder het motto: Verandering begint bij 1! Er waren er 400 blauwe stukjes papier met daarop het nummer 1 geprint, gespeld op de deelnemers. Dit bleken er veel te weinig. In totaal hebben zich op die dag zeker 1500 mensen verzameld. Diverse jongeren voerden het woord, waaronder Pukusjani Dawsa, Gulshan Alibux en Samuel Jabini.

Het was volgens Wayne Telgt, die haar op 10 april interviewde voor ‘Talk the Talk’, de vlam in de pan. De rest van de week welde het protest aan en was Neus regelmatig in het nieuws. Door de pers werd ze daarna aangemerkt als een van de ‘nieuwe leiders’ en Nina Jurna betitelde haar zelfs als ‘de vrouw die Suriname wil redden’. Controverse bleef niet uit, omdat ze uitspraken deed als: ik ga stoppen. Ik doe niet mee met de oude partijen, en zo meer. Ook werd ze vrijwel meteen gecriminaliseerd op face book en de radio, onder meer door de heer Slooten die op radio SRS beweerde dat er een seksfilm van haar was, die hij wel naar buiten zou brengen. Ook werd ze belasterd op radio SRS door Kenneth Slooten en op facebook met de dood bedreigd, evenals Sibrano Pique, die vanuit de NDP als jongere zich aangesloten had bij het protest. Op 5 april deden ze beide aangifte bij de politie Keizerstraat, op advies van een journalist. Dit vond plaats tijdens het protest, en was er dus veel media-aandacht.

Op 20 mei is er gezamenlijk geprotesteerd met de politieke partijen van de oppositie. De activisten zijn op straat gebleven omdat zij als het vermoeden hadden dat het een politieke rally zou worden, in plaats van een goed onderbouwd protest tegen de regering. Een groep zou zich begeven naar het Onafhankelijkheidsplein, om daar het protest voor te zetten. Daar werd over gediscussieerd. Uiteindelijk is Neus met Gulshan Alibux en Antoon Karg naar het plein getrokken om daar een vlag te planten op een berg zand die was geplaatst ter herstel van de grasmat. Lange tijd heeft er een hek gestaan om de toegang te verhinderen tot deze openbare ruimte.

In juni heeft Neus een actie gehouden bij een kindertehuis. De toestanden die ze daar aantrof, het gebrek aan middelen en menskracht, heeft ze aangepakt om te protesteren. Weer was er discussie over het wel of niet aanvragen van een vergunning. Uiteindelijk heeft ze op het Vlaggenplein voor de Nationale Assemblee gezeten met slechts de ondersteuning van enkelen, waaronder Pukusjani Dawsa, omdat ander activistengroepen het niet nodig vonden zich in te zetten voor een dergelijk ‘detailprobleem’. Toch heeft deze actie politiek veel losgemaakt, omdat de heer Hoefdraad, minister van financiën, zich uiteindelijk in de Nationale Assemblee heeft moeten verantwoorden over het gebrek aan uitgaven die in het daarvoor lopende jaar gedaan werden voor de vele kindertehuizen in Suriname.

 

Het tweede half jaar (oktober-maart 2017)

Inmiddels was het aantal Facebookvolgers van Neus uitgegroeid tot zo’n 20.000, wat veel is. Zeker in vergelijking met andere politieke toppers in het land. Ook andere media hebben bijgedragen aan haar bekendheid. Alle acties bij elkaar, het aantal volgers en de gevoelde onmacht om de protesten tot een succes te maken, heeft een groep jongeren er toe doen besluiten een politieke partij op te richten. De meerderheid van de volksvertegenwoordigers in de nationale Assemblee stemmen voor de regering, en de oppositie die wordt gevoerd door de huidige coalitie, beschouwen de jongeren als onvoldoende. Dit betekent dat via de reguliere volksvertegenwoordiging er weinig druk uitgeoefend wordt op de overheid, en deze dan ook handelt zoals hen uitkomt. Hier zijn heel veel voorbeelden van.

Aansluiten bij een bestaande politieke partij en deze van binnenuit veranderen leek deze groep niet mogelijk, vanwege drie redenen:

  1. Bestaande politieke leiders laten jongeren niet toe in de hoogste regionen van de partij, omdat er al een gevestigde hiërarchie aan structuren is. Mensen die lang werken voor de partij, moeten daarvoor beloond worden, los van de aantrekkingskracht die zij hebben voor de kiezers.
  2. Daarnaast zijn er in alle gevestigde partijen mensen die het menen met het land, en mensen die er zitten om er zelf beter van te worden. Het uitgangspunt van deze jonge activisten is schone politiek en zal dus verwacht worden dat elke medestander openheid van (financiële) zaken geeft. Schone vingers is een eerste vereiste om mee te mogen doen. Er zal binnen een bestaande partij niet snel geëist worden dat de leden nu compleet afzien van corruptieve handelingen, omdat dit gewoontes zijn die er inmiddels zijn ingeslepen.
  3. In de reguliere partijen bestaat het bestuur uit mannen, die vooral ook weer mannen (vanwege diverse redenen) kiezen om in de top van de partij de zaken mee te bepalen. Er is nu maar 1 partij met een vrouwelijke leider. Hoewel STREI! democratie voorstaat, en interne verkiezingen houdt, ligt het toch in de verwachting dat Neus de trekker van de partij zal zijn naar de verkiezingen toe .

Tijdens de laatste maanden van 2017 heeft de groep jongeren hard gewerkt aan de oprichtingsstukken voor de partij. Nadat al het denkwerk was verricht is de aanvraag tot de oprichting ingediend op 28 januari 2018, onder de partijnaam STREI!.

Ook heeft Maisha Neus de Surinaamse nationaliteit aangevraagd, om zodoende te kunnen bewegen op het politieke speelveld. Om je daadwerkelijk verkiesbaar te kunnen stellen is het noodzakelijk dat je Surinamer bent.

Op woensdag 21 februari 2017 is er een zeer succesvolle communicatiedag gehouden door STREI! in Lala Rookh. Alle bestuursleden hebben hun bijdrage geleverd, op een voor hen bekend terrein. Er was grote  belangstelling van de pers, die dan ook breed verslaglegging heeft gepleegd. Er zijn veel vragen gesteld, die allen naar behoren zijn beantwoord.

 

Jaar 2

Het eerst half jaar (april 2017-september 2018)  

Eind april is Neus naar Nederland gegaan en heeft daar een lezing verzorgd over STREI! en de politiek in Suriname, bij ‘The Black Archives’, een jongerengroep die huist in het pand van ‘Ons Suriname’. Daar bij waren aanwezig Sylvana Simons van de partij Bij1 en Simion Blom van Groen links. Daarnaast sprak ze op uitnodiging van de Pim de Kuyerstichting over haar eigen ervaringen met het activisme. Deze lezing is in het leven geroepen om Pim de Kuyer, die omkwam bij het neerschieten van vlucht ML17, te herdenken en een maal per jaar organiseert men een bijeenkomst waarop een jonge activist spreekt, die niet alleen praat, maar ook doet.

 

Het tweede half jaar (oktober-maart 2018)